Të rritesh me prindër të rreptë lë një gjurmë të qëndrueshme në personalitetin dhe në mënyrën se si njerëzit më vonë lidhen me veten dhe të tjerët.
Shumë psikologë dhe terapistë shpesh theksojnë se një fëmijëri e tillë mund të formësojë vetëbesimin, stabilitetin emocional dhe modelet e sjelljes që vazhdojnë në moshë madhore.
Perfeksionizëm
Shumë prej atyre që kanë pasur prindër të rreptë zhvillojnë një nevojë të fortë për të bërë gjithçka në mënyrë të përsosur. Meqenëse shpesh janë kritikuar, ata janë mësuar të bëjnë përpjekje shtesë për të shmangur gabimet dhe për të vërtetuar vlerën e tyre. Terapistët theksojnë se ky model më vonë manifestohet në punë, marrëdhënie dhe qëllime personale.
Vështirësi në shprehjen e emocioneve
Edukimi i rreptë shpesh nuk lë hapësirë për shprehje të lirë të ndjenjave. Fëmijët mësojnë të shtypin trishtimin, zemërimin ose zhgënjimin sepse kanë frikë nga ndëshkimi ose kritika. Kjo mund të përkthehet në tërheqje emocionale dhe vështirësi në marrëdhëniet e ngushta në moshë madhore.
Vetëdisiplinë e lartë
Nga ana tjetër, fëmijëri të tilla shpesh i bëjnë njerëzit të zhvillojnë një ndjenjë të fortë përgjegjësie dhe vetëkontrolli. Ata janë mësuar të ndjekin rregullat dhe të përmbushin detyrimet, të cilat mund t’i ndihmojnë më vonë në jetën e tyre profesionale. Megjithatë, terapistët shtojnë se kjo veçori ndonjëherë shoqërohet me nivele të larta stresi dhe ankthi.
Frika nga autoriteti
Njerëzit që janë rritur nën mbikëqyrje të rreptë prindërore shpesh ruajnë një ndjenjë frike ose pasigurie ndaj figurave autoritare. Edhe në moshë madhore, ata mund të ndihen nervozë kur vlerësohen nga eprorët ose figura të tjera autoritare, pasi kjo u kujton atyre një fëmijëri të shënuar nga kritika dhe ndëshkimi.
Prandaj, njerëzit që janë rritur me prindër të rreptë shpesh kanë tipare pozitive dhe sfiduese, dhe të kuptuarit e këtyre modeleve mund të jetë hapi i parë drejt një marrëdhënieje më të shëndetshme me veten dhe të tjerët.
