Bagdad, 7 maj Zhurnal.mk – Pas viteve të tëra thatësire që lanë sipërfaqe të mëdha të kënetave historike të Irakut të çara dhe të zbrazëta, nivelet në rritje të ujit po fillojnë të ringjallin ligatinat, duke tërhequr barinjtë e bizonëve dhe peshkatarët përsëri në zonat dikur të braktisura.
Në kënetat e Chibayish në Irakun jugor, kanoet lëvizin përsëri nëpër rrugët ujore që ishin tharë vitet e fundit, ndërsa buajt e ujit ecin nëpër kënetat e restauruara dhe janë rishfaqur copa kullotash të gjelbra.
Një pamje nga droni tregon buaj uji duke ecur nëpër ujërat e cekëta në kënetat Chibayish në provincën Dhi Qar, Irak, 7 maj 2026. REUTERS/Thaier Al-Sudani
“Disa kohë më parë, të gjitha bagëtitë tona ngordhën dhe nuk kishte fare ujë”, tha Haidar Qassem, një fermer që rrit buaj uji në kënetën qendrore. “Shumë nga njerëzit tanë migruan për shkak të thatësirës”, shtoi ai, duke shtuar se uji ishte rikthyer këtë vit, numri i bagëtive po rimëkëmbej dhe disa familje ishin kthyer.
Ndryshimi në fatin e rajonit vjen pas reshjeve të dendura të dimrit që rritën nivelet e rezervuarëve, duke i mundësuar ministrisë së burimeve ujore të Irakut të lirojë vëllime gjithnjë e më të mëdha në këneta. Banorët ende shpresojnë për rrjedhje të mëtejshme të ujit.
Një pamje nga droni tregon buaj uji duke ecur nëpër ujërat e cekëta në kënetat Chibayish në provincën Dhi Qar, Irak, 7 maj 2026. REUTERS/Thaier Al-Sudani
Eksperti irakian i kënetave, Jassim al-Assadi, tha se zona Ishan Hallab — pjesë e kënetave të Irakut, që disa e konsiderojnë Kopshtin biblik të Edenit dhe është shpallur Trashëgimi Botërore e UNESCO-s në vitin 2016 — ishte tharë plotësisht midis viteve 2021 dhe 2025, duke i detyruar barinjtë ta braktisnin atë.
