Mendjet më të mëdha në Hjuston mund të fluturojnë me anije kozmike, por jo me yje që bien. Prandaj, problemi i quajtur Cristiano Ronaldo është diçka që trajneri Roberto Martinez duhet ta zgjidhë i vetëm në këtë cep të Teksasit. Fjala “vetëm” mund të jetë çelësi këtu, nëse duhen besuar teoritë konspirative që qarkullojnë rreth ekipit portugez, i cili thuhet se ka humbur durimin me shokun e tij të moshuar.
Portugalia përballet sot (e martë) me Uzbekistanin në orën 19:00 në të njëjtin stadium ku Ronaldo nuk tregoi shumë për të sugjeruar se mund ta zbuste motin javën e kaluar. Ai ishte i dobët kundër Republikës Demokratike të Kongos dhe shokët e tij të ekipit u dukën të irrituar për arsye që shkonin përtej frustrimit në barazimin 1-1.
Kjo është pika kyçe. Portugalia ka talent të mjaftueshëm për të fituar këtë Kupë Bote, por ata janë të ngarkuar nga dy pyetje: Ku është vija ndarëse midis lëvdatave të Ronaldos dhe dëmtimit të shanseve të tyre? Dhe a do ta gjejë ndonjëherë Martinez guximin për të vepruar, duke pasur parasysh se ai duket i përkushtuar ndaj vijës së rezistencës më të vogël?
Uzbekistani mund të mos ofrojë një përgjigje përfundimtare. Ata u kualifikuan pa probleme të mëdha dhe e mposhtën Kolumbinë, por përveç Abdukodir Khusanov të Manchester Cityt, ata nuk kanë asnjë lojtar në pesë ligat më të mira të Evropës. Nëse Ronaldo ka ndikim këtu, nuk do të jetë surprizë.
Por nëse dështon, Martinez me siguri do të duhet të pranojë se nuk ka më asnjë justifikim për një lojtar që ishte jashtëzakonisht joefektiv në Euro 2024 dhe golat e të cilit në Arabinë Saudite janë të pabesueshëm. Në moshën 41 vjeçare, historia e tij ka kaluar kufijtë e romancës së “vallëzimit të fundit” dhe është afruar rrezikshëm me sferën e iluzionit.
Kundër RD Kongos, Ronaldo nuk pati asnjë gjuajtje në portë, asnjë pasim kyç, asnjë driblim, asnjë ndërhyrje dhe pati 12 prekje më pak se portieri i tij në një ndeshje në të cilën Portugalia kishte 75 për qind të posedimit të topit. Duke vrapuar vetëm 7.4 km për 90 minuta, ai ishte i treti më i keqi nga të gjithë lojtarët e fushës në raundin e parë të garës, më shumë se Lionel Messi, por pa shënuar një tre golësh.
Lufta civile në ekip
Ndeshja kundër Uzbekistanit mund të sjellë përmirësim, por detaji më i rëndësishëm për t’u ndjekur do të jenë bashkëveprimet e Ronaldos me shokët e tij të ekipit në fushë, pasi kjo dinamikë duket se po ndryshon. Mediat portugeze e kanë theksuar “luftën civile” si një “rrezik”, ndërsa anëtarët e familjes janë përfshirë nëpërmjet rrjeteve sociale.
Komenti i Joao Neves pas ndeshjes me Kongon – se kapiteni i tij ishte “thjesht një lojtar tjetër” – u analizua si çështje me rëndësi kombëtare. Frontet u ngritën menjëherë për t’u mbrojtur nga çdo shenjë rebelimi.
Të dallosh të vërtetën mes gjithë kësaj zhurme nuk është detyrë e lehtë, jo vetëm sepse frustrimet e yjeve portugezë do të ishin të lehta për t’u kuptuar. Megjithatë, ka pasur një ndryshim të dukshëm në sjellje në këtë turne. Sidomos krahasuar me të fundit, Euro 2024, i cili u kujtua për mënyrën se si shokët e ekipit të Ronaldos adhuronin aurën e tij.
Kjo u pa më së miri në skenën e sikletshme pasi Ronaldo bëri një asistim rutinë për Bruno Fernandes kundër Turqisë dhe tërhoqi festimin e golashënuesit drejt tij. Ishte një skenë paksa qesharake, dhe edhe më qesharake kur Martinez më vonë vlerësoi aktin e bërjes së një pasimi bazë për një shok skuadre në pozicion më të mirë, duke thënë se “duhet të tregohet në çdo akademi futbolli në botë”.
Ndërsa Martinez ia ka sjellë qartësisht atë nivel respekti Shteteve të Bashkuara, toleranca e shokëve të tij të ekipit për Ronaldon tani është e dyshimtë. Kjo ishte e dukshme të mërkurën e kaluar, kur ai shfrytëzoi një shans para Fernandes dhe humbi plotësisht golin. Fernandes i bëri gjeste Ronaldos përpara se të godiste grushtin në fushë, dhe pas tij, Nuno Mendes bërtiti drejt qiellit. Reagime të tilla të menjëhershme kanë ekzistuar gjithmonë, por rrallë në prani të Ronaldos.
Drama familjare në rrjetet sociale
Mund të jetë një pikë e vogël, por thashethemet për një përçarje po shtohen, të nxitura nga motra e Ronaldos, Katia Aveiro, pas barazimit 1-1. “Është sikur kanë harruar magjikisht si ta pasojnë topin, si ta fitojnë atë, si të kundërsulmojnë”, shkroi ajo në rrjetet sociale. “Loja po zhvillohej nga mesfusha prapa. Kjo Kupë Bote është e çuditshme”.
Nëse sugjerimi i heshtur ishte të injorohej Ronaldo, atëherë shifrat e mbështesnin këtë. Vëllai i saj mori vetëm 22 pasime në 90 minuta. Vitinha dhe Neves pothuajse ekskluzivisht preferonin topat më të shkurtër për Fernandes, në vend që të luanin me objektivin e lëvizjes së kufizuar më tej në sulm.
Por ajo që Aveiro e përmendi si problem, përkundrazi, mund të shihet si një hap i madh në drejtimin e duhur për ekipin. Vëzhguesit neutralë e dinë se një pjesë e madhe e lojës portugeze është kanalizuar përmes Ronaldos për vite me radhë, shumë kohë pas kulmit të tij. Edhe në këtë muzg të karrierës së tij, ai e kërkon atë dhe mërzitet kur nevojat e tij nuk plotësohen.
Në një ekip që përfshin lojtarë si Fernandes, Neves, Vitinha, Bernardo Silva, Joao Cancelo dhe Ruben Dias, kjo është padyshim absurde. Shenjat e hershme sugjerojnë se më shumë pavarësi ka hyrë në të menduarit e ekipit. Nëse ata kanë vendosur që tashmë ka mjaftueshëm statuja të Ronaldos në këtë botë – në Neë York, Madeira dhe Goa – kush do t’i fajësonte ata që kundërshtojnë një të tillë në formë të gjallë në fushë?
Zgjidhja nuk është e thjeshtë
Mund të jetë e padrejtë ndaj njërit prej më të mëdhenjve të të gjitha kohërave, por kur është në lojë Kupa e Botës, duhet të ketë një kufi. Megjithatë, duhet shtuar se zgjidhja nuk është aq e thjeshtë sa të largohet Ronaldo. Kush do ta zëvendësonte atë? Ekipit portugez i mungon gjerësia e duhur.
Goncalo Ramos mbetet zgjedhja më logjike, por ai u aktivizua nga stoli për më shumë se gjysmën e paraqitjeve të PSG-së sezonin e kaluar. Ai shënoi 11 gola; Ronaldo shënoi 30 në 37 ndeshje në Arabinë Saudite. Pavarësisht kundërshtarit, Ronaldo mbetet golashënuesi më i mirë. Uzbekistani mund të jetë ende në listën e tij të viktimave.
Problemi është se ai i kushton ekipit lëvizje, modele loje dhe ekuilibër. Kjo nuk është diçka e re, vetëm një përkeqësim i situatës. Askush në ekip nuk do ta pranojë hapur. Reagimet negative në rrjetet sociale kundër Neves këtë javë kanë qenë jashtëzakonisht armiqësore, si dhe ndaj të dashurës së tij, aktores Madalena Aragao, e cila ishte viktimë e një postimi të rremë në emrin e saj që kritikonte Ronaldon.
Midis atyre që reaguan me njëfarë furie ishte edhe e fejuara e Ronaldos, Georgina Rodriguez. Përpara se postimi të fshihej, komenti i saj u përkthye si: “Uau! Kjo gjeneratë po vjen e fuqishme!”. Të tilla janë emocionet që vlojnë mbi një ikonë me famë dhe besnikëri tifozësh pothuajse të paparë.
Por koha për një brez të ri erdhi, me gjithë respektin e duhur, disa vite më parë. Mbetet për t’u parë nëse kjo do të bëhet e qartë kundër Uzbekistanit në Hjuston. Por nëse ndodh, Martinez do të duhet të gjejë një mënyrë për ta ulur Ronaldon në tokë. Për momentin, ky duket të jetë një problem përtej tij.
