Shkup, 27 shkurt – Shoqata e Avokatëve të Rinj në Maqedoni dhe Komiteti i Helsinkit për të Drejtat e Njeriut informojnë se Gjykata Evropiane për të Drejtat e Njeriut dje nxori një vendim me anë të një deklarate të njëanshme në rastin “Fitim Musliu kundër Maqedonisë së Veriut”, të paraqitur më 30 gusht 2022, përcjell Telegrafi Maqedoni.
Rasti ka të bëjë me një ngjarje të 3 gushtit 2020, kur një i dënuar u rrah nga një oficer policie nga burgu i Idrizovës përpara mensës. Si pasojë e sulmit, i burgosuri pësoi lëndime trupore.
“Lidhur me incidentin, në Prokurorinë Kundër Krimit të Organizuar u ngrit një kallëzim penal kundër komandantit të policisë së burgut në Qendrën Korrektuese të Idrizovës për veprat penale të ‘Torturës dhe trajtimeve ose ndëshkimeve të tjera mizore, çnjerëzore ose poshtëruese’ (neni 142, paragrafi 1 i Kodit Penal), ‘Keqtrajtimit gjatë kryerjes së detyrës’ (neni 143 i Kodit Penal) dhe diskriminimit racor dhe të llojeve të tjera (neni 417, paragrafi 1 i Kodit Penal). Kallëzimi penal u rrëzua, pas së cilës u ngrit një ankesë në Prokurorinë e Lartë Publike, e cila konfirmoi vendimin e Prokurorisë Kundër Krimit të Ogranizuar”, informojnë organizatat.
Para Gjykatës në Strasburg, personi u ankua për shkelje të nenit 3 të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut (KEDNJ), duke pretenduar se i ishte nënshtruar trajtimit çnjerëzor nga një oficer burgu dhe se autoritetet vendase nuk kishin kryer një hetim efektiv mbi akuzat.
“Në deklaratën e paraqitur njëanshme, Qeveria pranoi se kishte pasur shkelje të të drejtave të aplikantit të garantuara nga Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut. Aplikanti tregoi se nuk ishin specifikuar masa sigurie në përputhje me Konventën, as nuk ishin parashikuar aktivitete për të kapërcyer problemet strukturore që lidhen me trajtimin çnjerëzor dhe hetimet joefektive në burgje”, theksojnë organizatat.
Siç shpjegojnë ato, gjykata tregoi se ky vendim nuk e lironte shtetin nga detyrimi për të kryer një hetim në përputhje me Konventën, duke marrë parasysh njohjen e shkeljes së të drejtave të mbrojtura nga Neni 3 i KEDNJ-së.
“Ky vendim konfirmon mangësitë sistemike afatgjata në sistemin e burgjeve, si dhe joefektivitetin e mekanizmave të brendshëm dhe të jashtëm për raportimin dhe ndjekjen penale të rasteve të torturës dhe trajtimit çnjerëzor ose degradues të personave të dënuar”, janë të vendosura organizatat.
Ato mirëpresin vendimin e Gjykatës dhe kujtojnë se sipas jurisprudencës së saj të vendosur, shteti ka një detyrim pozitiv sipas Nenit 3 të KEDNJ-së për të mbrojtur mirëqenien fizike të personave të privuar nga liria e tyre, të cilët janë në një pozicion veçanërisht të cenueshëm sepse, siç thonë ato, janë nën kontrollin e plotë të autoriteteve.
