Shkup, 26 gusht argument.mk/ – Në Maqedoninë e Veriut, një në dhjetë fëmijë të moshës 12 deri në 17 vjeç kanë qenë të ekspozuar ndaj shfrytëzimit dhe abuzimit seksual nëpërmjet internetit dhe teknologjisë gjatë vitit të kaluar, duke treguar nevojën për masa më të forta parandaluese, reforma ligjore dhe mbështetje më të mirë për viktimat.
Një në dhjetë fëmijë (10% e fëmijëve) të moshës 12 deri në 17 vjeç që përdorin internetin në Maqedoninë e Veriut – rreth 12,000 fëmijë – u ekspozuan ndaj shfrytëzimit dhe abuzimit seksual duke përdorur teknologjinë në një vit të vetëm, sipas një raporti të ri “Disrupting dam in North Macedonia”, i cili thekson nevojën urgjente për sisteme më të forta për parandalim, mbrojtje dhe mbështetje për fëmijët.
Shfrytëzimi dhe abuzimi seksual i fëmijëve i mundësuar nga teknologjia i referohet situatave që përfshijnë teknologjitë dixhitale, të internetit dhe të komunikimit në çdo fazë të abuzimit ose shfrytëzimit. Mund të ndodhë tërësisht në internet, përmes një kombinimi të ndërveprimeve në internet dhe ballë për ballë, ose përmes abuzimit të drejtpërdrejtë që regjistrohet, shpërndahet ose lehtësohet duke përdorur teknologjinë.
Pasojat për fëmijët e prekur janë të thella dhe kërkojnë mbështetje në kohë dhe shërbime të përshtatura. Fëmijët e ekspozuar ndaj shfrytëzimit dhe abuzimit seksual përmes teknologjisë kishin 11 herë më shumë gjasa të vetëlëndoheshin dhe 12 herë më shumë gjasa të kishin mendime ose sjellje vetëvrasëse krahasuar me fëmijët që nuk kishin përjetuar abuzim të tillë. Profesionistët që punuan me fëmijët e intervistuar përshkruan pasojat afatgjata që përfshinin turp, humbje të kontrollit, çrregullime të gjumit, stres dhe frikën se materiali abuziv do të mbetej online përgjithmonë.
“Pas çdo statistike në këtë raport qëndron një fëmijë, besimi i të cilit është humbur, siguria e të cilit është kërcënuar dhe mirëqenia e të cilit është kompromentuar. Ajo që e bën këtë hulumtim kaq të rëndësishëm nuk është vetëm se mat shkallën e problemit për herë të parë, por edhe se kap zërat dhe përvojat e jetuara të vetë fëmijëve dhe të rinjve”, tha Leslie Miller, Përfaqësuese e UNICEF-it. “Provat tregojnë qartë se mbrojtja e fëmijëve në epokën dixhitale kërkon ligje më të forta, shërbime më të mira, mjedise më të sigurta online dhe biseda të hapura me fëmijët.”
Format e abuzimit
Pothuajse gjysma e fëmijëve të prekur (48%) kishin përjetuar më shumë se një formë abuzimi në vitin para se të anketoheshin. Më shumë se gjysma e incidenteve të regjistruara lidheshin me mediat sociale, ndërsa pothuajse një e treta ndodhën përmes lojërave online. Hulumtimi tregon gjithashtu se djemtë dhe vajzat u prekën në një masë të ngjashme, pa dallime të rëndësishme në aspektin e gjinisë, moshës, vendbanimit, aftësive dixhitale apo nivelit të arsimimit të prindërve.
Kryerësit dhe raportimi
Ndryshe nga perceptimi se shfrytëzimi seksual në internet kryhet kryesisht nga të panjohur, hulumtimi zbuloi se pothuajse katër në pesë fëmijë (78%) ishin ekspozuar ndaj abuzimit nga dikush që njihnin. Mbi gjysma e autorëve të krimit ishin të rritur (57%). Autorët e krimit ishin veçanërisht të zakonshëm midis partnerëve të mëparshëm ose aktualë intimë ose njerëzve për të cilët fëmija ndjente keqardhje (në 39% të rasteve), si dhe anëtarëve të familjes, të cilët ishin të përfshirë në më shumë se një të katërtën e rasteve (27%). Kjo sugjeron që dëmi shpesh ndodh si në mjediset dixhitale ashtu edhe në ato fizike, dhe është i lidhur ngushtë me marrëdhëniet e besimit dhe normat më të gjera shoqërore që normalizojnë dhunën dhe stigmatizojnë viktimat e abuzimit seksual.
Edhe pse 88% e fëmijëve që u shfrytëzuan ose u abuzuan i treguan dikujt për përvojën e tyre, raportimi dhe kërkimi i ndihmës përmes kanaleve formale mbeti jashtëzakonisht i ulët (nën 1%). Fëmijët përmendën turpin, stigmën, pasigurinë në lidhje me proceset e raportimit dhe mungesën e besimit në institucione si pengesa kryesore për të kërkuar ndihmë formale.
“Ky raport na ndihmon të shohim situatën reale në shoqërinë tonë — si sillen të rinjtë në internet, cilat janë rreziqet më të zakonshme dhe ku institucionet duhet të ndërhyjnë në mënyrë më efektive. Ai ofron udhëzime për forcimin e kuadrit ligjor, mbështetjen e profesionistëve që punojnë me fëmijët dhe përmirësimin e mekanizmave praktikë për parandalim dhe mbrojtje”, tha zëvendësministri i Brendshëm, Astrit Iseni . “Le të shërbejë si një udhërrëfyes për hapa konkretë: parandalim më i mirë në komunitete dhe shkolla, shkëmbim më efikas informacioni midis institucioneve, procedura të qarta raportimi dhe veprimi, dhe mbështetje për familjet dhe fëmijët që preken.”
Reformat ligjore dhe parandalimi
Raporti tregon se, ndërsa teknologjia po ndryshon mënyrën se si kryhet abuzimi, legjislacioni nuk ka ecur gjithmonë në ritmin e këtyre ndryshimeve. Raporti thekson disa boshllëqe ligjore që i lënë fëmijët të prekshëm – veçanërisht ata të moshës 14 deri në 17 vjeç – dhe bën thirrje për reforma ligjore që do të mbyllin këto boshllëqe, do të sigurojnë llogaridhënie për autorët e krimeve dhe do të krijojnë mbrojtje më të mira dhe të barabarta për mbrojtjen e të gjithë fëmijëve.
Gjetjet nxjerrin në pah rëndësinë e masave më të forta për t’i mbajtur fëmijët të sigurt në internet dhe bëjnë thirrje për veprime urgjente në të gjithë sektorët për të modernizuar legjislacionin, për të siguruar aksesin në drejtësi, për të përmirësuar sistemet e raportimit dhe shërbimet e mbrojtjes, duke përfshirë mbështetjen e shëndetit mendor dhe psikosociale, për të investuar më shumë në parandalim si për fëmijët ashtu edhe për prindërit, për të hartuar platforma më të sigurta dhe për të përmirësuar bashkëpunimin ndërsektorial midis sektorëve të ndryshëm në institucionet qeveritare, kompanitë e teknologjisë, ofruesit e shërbimeve të internetit dhe agjencitë e zbatimit të ligjit.
Raporti ” Prishja e Dëmit në Maqedoninë e Veriut” u hartua nëpërmjet një bashkëpunimi midis Zyrës së Strategjisë dhe Provave të UNICEF-it – Innocenti, ECPAT International dhe INTERPOL-it, me financim nga Safe Online dhe në bashkëpunim me Qeverinë e Maqedonisë së Veriut.
Fëmijët dhe kujdestarët që janë të shqetësuar ose të prekur duhet të kërkojnë mbështetje nga shërbimet sociale, shkollat, policia ose shërbimet e specializuara të mbështetjes. Asnjë fëmijë nuk është përgjegjës për abuzimin ose shfrytëzimin ndaj të cilit është i ekspozuar.
