Jeta shumë dinamike, ndryshimi i formacionit të familjes tradicionale, raportet e distancuara, ndikimi i botës virtuale, janë disa nga faktorët e mundshëm që e çojnë rininë në devijim, e për pasojë edhe në tragjedi që kushton me jetë. Sipas sociologëve dhe studiuesve të shoqërisë, një vend të posaçëm e zë edhe përdorimi i pakontrolluar i rrjetit social, i cili tek fëmijët dhe më të rinjtë servon video dhe të tjera, nga të cilat bëhen të varur dhe imitues të fenomeneve të ndryshme. Sociologu Ali Pajaziti rendit disa metoda që mund të shërbejnë si parandalues i veprimeve me pasojë vdekjen. Sipas tij, mes tjerash, duhet të rritet bashkëpunimi mes trekëndëshit magjik prind – nxënës – institucion shkollor.
“Nevojitet veprimi institucional, pra shkollat duhet të rrisin përmasën e njerëzve profesional të kësaj lëmie, që kanë të bëjnë me botën e brendshme interne shpirtërore të fëmijëve. Pra, psikologët duhet të jenë në aksion në këtë drejtim dhe të organizojmë seanca këshillimore vetëdijesuese, ndërgjegjësuese me fëmijët tanë që i kemi nëpër shkolla se si duhet ata të sillen në këtë kohë jashtëzakonisht turbulente. Çdo mësimdhënës, çdo profesor, mësues duhet që të jetë prindi i dytë i fëmijës.”, – deklaroi profesori universitar, Ali Pajaziti.
Duke e konsideruar të pashmangshme tërheqjen e plotësishme të të miturve nga bota sociale dhe teknologjike, Pajaziti konsideron se duhet të vihet një balancë mes jetës bashkëkohore dhe përmbajtjes së vlerave të mirëfillta familjare dhe shoqërore.
“Duhet gjetur një modus racional dhe të përdorimit dhe qëllimit të përdorimit të këtyre rrjeteve, jo me çdo kusht që fëmija të ketë akses tek telefonat, gjegjësisht tek rrjetet sociale, sepse ka shumë raste kur ne për të gjetur rehatinë tonë prindërore, në veçanti nënat, u japin telefonat. Unë kam parë në restorante, bile bile duke ushqyer fëmijët përpara ka tabletin apo telefonin dhe ai në ato momente është i shkëputur nga nëna vetëm fizikisht e merr ushqimin, ndërsa kontaktin e ka pak.”, – theksoi profesori universitar, Ali Pajaziti.
Megjithatë, aktori kryesor që luan rolin mbrojtës të shoqërisë është familja. Rrjedhimisht, sociologët konsiderojnë se trendi i jetesës bashkëkohore, nuk lë shumë kohë për përkushtim familjar, ku mungesë të së cilës, fëmijët e gjejnë folenë diku tjetër për ta shprehur botën e brendshme të tyre.
