Beograd/Shkup, 25 maj – Sot u festua njëra nga festat më të mëdha në ish-Jugosllavi, Dita e Rinisë, kur në stadiumin e JNA-së në Beograd, presidentit të përjetshëm të Jugosllavisë, Josip Broz Tito, iu dorëzua “Bakoni i Rinisë”.
Nderin e mbajtjes së stafetës e kishin nxënësit, studentët, sportistët dhe punëtorët e rinj më të mirë, të cilët u dalluan me dijen dhe suksesin e tyre. Udhëtoi nga Gjevgjelia në Triglav dhe festa ishte simbol i rinisë, bashkimit dhe lirisë në Jugosllavi, ku të rinjtë, punëtorët dhe pionierët ishin forca lëvizëse dhe fokusi i shtetit.
Dita e Rinisë festohej edhe pas vdekjes së Titos në vitin 1980, deri në vitin 1988 dhe ishte një nga festat më të mëdha të Jugosllavisë.
Një numër i madh i njerëzve që janë nostalgjikë për të kaluarën dhe jetën në RSFJ ende e festojnë Ditën e Rinisë. Për shembull, në Koçan edhe sot anëtarët e shoqatës “Josip Broz Tito” me flamurin jugosllav, duke kënduar himnin, por edhe me vetura të vjetra jugosllave, bënë një paradë nëpër qytet, me mesazhin se festa simbolizon bashkimin, uniteti dhe shpirti rinor si bazë e zhvillimit dhe përparimit të të gjitha kombeve dhe kombësive që ishin pjesë e Jugosllavisë.
Rreth 10,000 njerëz u mblodhën sot në Kumrovec për të kujtuar dhe festuar festën më të madhe jugosllave të asaj kohe.
Me rastin e festës së Rinisë, në grupet sociale, kushtuar kohërave të kaluara dhe jetës në RSFJ, publikohen edhe fotografi dhe video të vjetra të jetës së asaj kohe. Të kujton miqësinë, të njëjtat mundësi për të gjithë, fabrikat që punuan me sukses në të gjitha republikat, pushimet në Adriatik dhe liqenet anembanë Jugosllavisë.
A ishte jeta më e mirë atëherë dhe nëse do të kishit mundësinë të zgjidhnit mes jetës në BE dhe Jugosllavi, cila do të ishte zgjedhja juaj, është një pyetje që mund të shënohet në disa faqe. Janë të shumta përgjigjet e gjeneratave të vjetra, të cilët pohojnë se kanë pasur një jetë të mirë dhe dinjitoze në Jugosllavi dhe se janë penduar për ato kohë të kaluara, në të cilat me kënaqësi do të ktheheshin nëse mundeshin.
-U zgjoheshim në gjashtë të mëngjesit, përdornim pastë dhëmbësh, locion shtëpie ose parfum, shkonim në punë deri në orën 15, kryesisht shkonim me Fico ose Zastava 101, kishim kohë për shoqëri, miq.
Blenim nëpër dyqane, tekstile cilësore shtëpie, na mbetën para nga rroga për të shkuar me pushime. Prisnim me padurim festat publike, shkonim në ekskursione në natyrë, vinin të ftuar pa paralajmërim.
Kushdo që donte të punonte mund të gjente një punë menjëherë pas mbarimit të shkollës së mesme.
Kishim seriale cilësore për fëmijë, lexoheshin revista, komike, kishim programe edukative televizive në vend të reality show-ve të sotëm që u ofrohen të rinjve. Shëndetësi falas, arsim, siguri… janë vetëm disa nga kujtimet e botuara nga ju-nostalgjikët për vendin nga të cilët në muret kanë mbetur vetëm harta të vjetra të atyre që pendohen për kohët e shkuara kur vendi drejtohej nga Marshalli Tito.
