Shkup, 30 qershor – Në një kohë kur inflacioni, pasiguria ekonomike dhe kostot e jetesës rëndojnë përditë më shumë mbi qytetarët dhe bizneset, çdo vendim që ndihmon në lehtësimin e barrës financiare duhet përshëndetur si një hap drejt drejtësisë sociale dhe ekonomike. Thirrja e guvernatorit të Bankës Popullore, Trajko Sllaveski, drejtuar bankave që të ulin kompensimet për shërbimet pagesore, është një zë realist në një sistem financiar që shpesh duket se harron se qytetari nuk është klient i përhershëm, por palë e barabartë, shkruan Zhurnal.
Ulja e tarifave nuk është luks, por nevojë themelore –
Në thelb, problemi është i qartë qytetarët dhe kompanitë në Maqedoninë e Veriut paguajnë tarifa të larta për shërbime bankare bazike si transferet, pagesat online apo qarkullimi i mjeteve brenda sistemit bankar tarifa që në shumë raste janë më të larta se në vendet anëtare të Bashkimit Evropian. Dhe kjo në një vend me të ardhura shumë më të ulëta. Kjo pabarazi nuk është vetëm problem ekonomik është padrejtësi strukturore.
Siç tha me të drejtë guvernatori Sllaveski, në shekullin XXI, qasja në shërbime pagesore nuk është privilegj, por një nevojë themelore dhe parakusht për përfshirje ekonomike e sociale. Tarifat e larta i shtyjnë qytetarët me të ardhura të ulëta drejt parasë fizike, duke i izoluar nga zhvillimi digjital dhe duke i bërë më të prekshëm nga informaliteti dhe pasiguria financiare. Kjo nuk është rruga drejt integrimit evropian kjo është rruga drejt një polarizimi të thelluar ekonomik.
Bankat po fitojnë më shumë se çdo sektor tjetër a do të tregojnë ndjeshmëri?
Sipas të dhënave zyrtare, neto të ardhurat nga kompensimet përbëjnë 18% të fitimeve totale të bankave, krahas fitimeve nga interesat e kredive. Madje, kthimi i kapitalit të investuar (ROE) në disa banka arrin mbi 20%, shifër dukshëm më e lartë sesa në sektorët e tjerë ekonomikë. Pra, nuk është se ulja e tarifave do t’i çojë në krizë. Përkundrazi, është koha që bankat të tregojnë ndjeshmëri dhe përgjegjësi sociale jo vetëm për shkak të presionit publik, por sepse është në interes të stabilitetit afatgjatë të sistemit bankar.
Në klimën aktuale socio-ekonomike, qytetarët kanë nevojë për lehtësime të gjithanshme nga shërbimet shëndetësore e deri te tarifat e përditshme bankare. Në këtë kuptim, çdo hap që redukton barrën e shpenzimeve të vogla, por të shpeshta, ka efekt pozitiv në mirëqenie. Për një pensionist që paguan faturat e energjisë, për një student që dërgon para në shtëpi, për një biznes të vogël që kryen pagesa të përditshme çdo denar i kursyer ka peshë.
Prandaj, ulja e kompensimeve për pagesa nuk është një çështje teknike, por një çështje dinjiteti dhe përfshirjeje. Është një mënyrë për të thënë se shteti dhe sistemi financiar nuk janë vetëm për të fortët dhe të pasurit, por për çdo qytetar. Në fund, nuk mjaftojnë vetëm fjalët nevojiten veprime konkrete.
Banka Popullore ka ndërmarrë hapin e parë duke ulur tarifat që bankat paguajnë për sistemin SPIM. Tani është radha e bankave komerciale që të tregojnë korrektësi dhe ndjeshmëri jo të ruajnë përfitimin në kurriz të qytetarëve. Sepse, në një shoqëri të drejtë, rritja e përfitimeve nuk duhet të vijë duke rritur barrën mbi më të dobëtit. Nëse bankat vërtet synojnë të jenë partnere në zhvillim, le të fillojnë me një akt të thjeshtë, por kuptimplotë të ulin tarifat e pagesave dhe t’i kthejnë qytetarëve dinjitetin financiar që u takon. Le të mos jetë kjo thjesht një reformë teknike, por një hap real drejt një ekonomie më të drejtë dhe gjithëpërfshirëse. /Zhurnal.mk
