Konflikti mbi territorin është një konkurrencë klasike në botën e kafshëve. Ose konkurrenti fiton dhe merr territorin ose humbet dhe largohet. Por a mund të arrijnë ndonjëherë kafshët negociata të favorshme?
Çuditërisht, disa kafshë mund të bashkëjetojnë në mënyrë paqësore duke shfrytëzuar të njëjtin territor. Përfaqësuesit e familjes së maceve, për shembull, janë një rast intrigues. Kur macet gjuajnë natën, vendet e tyre të gjuetisë mund të mbivendosen me ato të individëve të tjerë. Megjithatë, ato nuk kryqëzohen. Kjo është për shkak se ata punojnë në periudha të ndryshme. Ky fenomen quhet territor kohor.
Shumica e gjitarëve të rinj përfshihen në lojëra të vrazhda kur janë të ushqyer mirë dhe të sigurt. Ky aktivitet përfshin shumë nga lëvizjet që shihen në sjelljen grabitqare dhe agresionin. Pra, të rinjtë duhet të sinjalizojnë qëllimin e gjallë. Kjo arrihet me ndihmën e gjuhës së trupit lozonjare, për shembull, te qentë. Dhe kjo është një formë e negociatave. Individit të synuar i thuhet: “Nëse unë ju sulmoj, nuk është një sulm i vërtetë, është një lojë”. Individët e mëdhenj duhet të kalibrojnë energjinë e lojës së tyre që të përputhet me madhësinë e shokut të tyre të lojës. Në këtë mënyrë ata shmangin lëndimin e shokut të tyre.
Negociatat e lojës janë tepër të sofistikuara. Kjo do të thotë që një qen i madh mund të luajë me një chihuahua të vogël, për shembull. Shumë lloje të ndryshme mund të luajnë së bashku në botën e kafshëve.
Situata të tilla u ngjajnë koalicioneve politike ku individët lënë mënjanë dallimet e tyre për të ndjekur një interes të përbashkët—në këtë rast, argëtimin.
Kafshët gjithashtu negociojnë udhëheqjen
Ndër kafshët shoqërore, si ujqërit dhe majmunët që funksionojnë në grup, të rriturit mund të bashkëpunojnë për përfitimin e tyre të ndërsjellë në një sërë kontekstesh të ndryshme. Një tufë zogjsh mund të sulmojë një grabitqar për ta larguar nga foletë e tyre. Një grup majmunësh shpesh bashkohen për mbrojtjen e përbashkët të territorit të tyre, dhe i njëjti model është i përhapur në mesin e primatëve shoqërorë dhe gjitarëve të tjerë.
Koalicione të tilla janë të vështira për t’u interpretuar. Nuk është e qartë nëse mbrojtja kolektive negociohet në një mënyrë kuptimplote apo nëse ato janë rezultat i rastësishëm i lëvizjes së kafshëve së bashku dhe reagimit individual ndaj kërcënimeve nga grabitqarët dhe konkurrentët.
Megjithatë, në disa situata, rezultati i negociuar është interpretimi më i besueshëm. Ky arsyetim u zbatua për aleancat e shimpanzeve. Mashkulli alfa monopolizon mbarështimin, megjithëse femrat shpesh çiftëzohen me secilin nga meshkujt e rritur në grup, një strategji që besohet se mbron pasardhësit e saj nga vrasja e foshnjave nga meshkujt.
Ndonjëherë, një palë të rinjsh që kanë një marrëdhënie në formën e miqësisë kombinojnë burimet e tyre për të mposhtur alfa në grup. Kështu, duke punuar së bashku, ata negociojnë një udhëheqje të re grupi që punon për përfitimin e tyre reciprok, për sa i përket aksesit në ushqim dhe bashkëshortë. Fakti që kafshët arrijnë rezultate pazari në situata të tilla nënkupton që ato mund të përballen me konceptet e drejtësisë mbi të cilat mbështeten koalicionet.
Pagesa e drejtë për majmunët
Ky nocion u konfirmua me qartësi në eksperimentet e kryera mbi majmunët që kryenin detyra të ndryshme shpërblimi në një mjedis ku ata vetë mund të vëzhgonin se si majmunët e tjerë shpërbleheshin për përpjekjet e tyre. Ndërsa teoricienët preferojnë një shpjegim të thjeshtë që nënkupton që kafshët mësojnë sjellje që përfshin formimin e shoqatave të reja, të tilla si kryerja e një detyre për një shpërblim, disa kafshë shoqërore megjithatë sillen sikur perceptojnë një kontratë thelbësore, si ajo midis një punëdhënësi dhe një punonjës .
Majmunët preferojnë rrushin në vend të trangujve, për shembull, por do të kryejnë një detyrë për çdo shpërblim. Nëse kalojnë nga rrushi në kastravec, nuk kënaqen, por vazhdojnë me detyrën që kanë në dorë. Megjithatë, kur majmunët mund të shihnin individë të tjerë duke marrë rrush kur kryenin të njëjtën detyrë, ata lëshonin mjetet, dmth. ata refuzuan të kryenin detyrën.
Studiuesit e etiketuan këtë si zbritje të pabarabartë të pagave. Subjektet ishin të vetëdijshëm se nuk po merrnin atë që meritonin dhe protestuan me grevë. Kur njerëzit e bëjnë këtë, ne themi se negociatat kanë dështuar.
