Bukuria e papërshkrueshme e natyrës gjithmonë ka pasur një efekt qetësues, pothuajse narkotik, mbi qeniet njerëzore.
Kënaqësia e pashpjegueshme që natyra shkakton te ne, ka krijuar një lëvizje të quajtur “terapi pyjore”, e cila është një nëngrup i një lëvizjeje më të gjerë të quajtur natyra terapi, e cila gjithashtu përfshin terapi kopsht, terapi kopshtarisë, terapi Kneipp (një formë hidroterapi) terapi, ndër të tjera.
Të gjitha këto mini-lëvizje janë të lidhura me njëri-tjetrin nga një kthim në natyrë.
Mjekët përshkruajnë terapi pyjore si një grup i gjerë teknikash ose trajtimesh që kanë për qëllim përmirësimin e shëndetit mendor ose fizik të një individi, veçanërisht me praninë e një individi brenda natyrës ose ambientit në natyrë.
Terapia e pyjeve përqëndrohet në zhytjen në natyrë për të ndihmuar qetësimin e nervave të prishur dhe rivendosjen e ndjenjës së mirëqenies mendore. Kampionët e saj pretendojnë se terapia pyjore mund të nxit sistemin tonë imunitar dhe të nxit shërimin më të shpejtë nga sëmundjet fizike.
Praktikuesit këmbëngulin që terapia pyjore të ketë rrënjë në shkencë. Ata i referohen dhjetëra dokumenteve kërkimore që dokumentojnë fuqitë shëruese të një aktiviteti aq të thjeshtë sa të shëtisin nëpër pyje.
Duke lehtësuar stresin, terapia pyjore mund të bëhet një pjesë e rëndësishme e qëndrimit ose e shëndetit.
