Shkruan Bexhet Musliu, themelues i Agjencisë Zhurnal.mk
Shkup, 12 korrik, Zhurnal.mk – Kur fillova të shkruaj për mënyrën se si po drejtohej Ministria e Shëndetësisë nga Azir Aliu, nuk e bëra për të sulmuar një individ. E bëra sepse shëndetësia është sektori ku gabimet politike nuk maten me sondazhe, por me jetën dhe dinjitetin e qytetarëve.
Nga nesër, Azir Aliu nuk do të jetë më ministër. Ky është një vendim politik i Qeverisë. Por një gjë mbetet e padiskutueshme: mandati i tij nuk do të kujtohet për reforma të mëdha, por për premtime të mëdha dhe rezultate modeste.
Për muaj të tërë kam ngritur pyetje që nuk morën përgjigje. Kam shkruar për mungesën e transparencës, për premtimet që mbetën në letër, për administrimin e dobët dhe për faktin se Ministria dukej më e angazhuar me marketing sesa me zgjidhjen e problemeve të pacientëve.
Rasti më simbolik ishte investimi prej 74 milionë eurove për Spitalin Klinik të Tetovës. Një projekt që u prezantua si investimi më i madh në historinë e këtij institucioni. U organizuan konferenca, u dhanë deklarata optimiste dhe u krijuan pritje të mëdha. Por kur Azir Aliu u largua nga detyra, qytetarët nuk panë fillimin e punimeve, nuk panë rezultatet e premtuara dhe nuk morën përgjigje të qarta se në cilën fazë ndodhej projekti.
Ky nuk ishte problemi i vetëm.
Shëndetësia vazhdoi të përballej me mungesë personeli, me ankesa për organizimin e institucioneve publike, me pritje të gjata dhe me sfida që kërkonin vendime të guximshme. Në vend të tyre, qytetarëve u servirej optimizëm institucional, ndërsa realiteti në terren mbetej krejt tjetër.
Pushteti nuk ka nevojë për ministra që dinë të prezantojnë projekte në konferenca për shtyp. Ka nevojë për ministra që i realizojnë ato.
Nuk pretendoj se shkrimet e mia përcaktuan fatin politik të Azir Aliut. Vendimet për ministrat i merr kryeministri dhe shumica qeverisëse. Por besoj se gazetaria e lirë ka një detyrë të rëndësishme: të mos lejojë që premtimet të kalojnë pa u matur me rezultatet.
Nëse kritika publike ka kontribuar që dështimet të mos fshihen pas propagandës, atëherë ajo e ka kryer misionin e saj.
Largimi i Azir Aliut nuk duhet të shihet si fundi i problemit. Ai duhet të jetë fillimi i një reflektimi më të madh. Sepse problemi nuk është vetëm emri i ministrit. Problemi është kultura politike që shpall sukses para se të ketë rezultate.
Ministri i ri do të gjykohet me të njëjtin standard. Jo nga numri i konferencave për media. Jo nga deklaratat optimiste. Por nga ajo që do të ndryshojë realisht për pacientin që pret një termin, për mjekun që punon në kushte të vështira dhe për familjen që kërkon një sistem shëndetësor funksional.
Në demokraci, pushteti vjen dhe ikën. Ajo që mbetet është përgjegjësia. Dhe në rastin e Azir Aliut, historia do ta mbajë mend jo për atë që premtoi, por për atë që nuk arriti ta realizojë.
Gazetaria nuk fiton kur largohet një ministër. Gazetaria fiton vetëm kur qytetarët marrin shërbimin që meritojnë. Deri atëherë, kritika nuk është luks. Është detyrim.
