Shkencëtari theksoi se gjëja më e dëmshme është thithja e pluhurit, i cili ngadalë helmon trupin tonë.
Komponimet nga të cilat prodhohen gomat përfshijnë gomat natyrale dhe sintetike, karbonin e zi, silicën, vajrat dhe produktet me bazë vaji, rrëshirat, squfurin, përshpejtuesit e vullkanizimit dhe shumë aditivë dhe përmirësues të tjerë kimikë. Megjithatë, Thilo Hofmann theksoi se nuk ka rregulla që i kufizojnë prodhuesit të shtojnë përbërës të caktuar në përzierje.
E rëndësishme është se komponimet toksike mund të hyjnë në rrugët ujore, duke rrezikuar florën dhe faunën që jetojnë atje.
“Kimikatet që lahen nga plastika, duke përfshirë gomat e mbeturinave, mund të paraqesin në afat të gjatë një rrezik edhe më të madh për mjedisin dhe shëndetin e njeriut sesa vetitë fizike të vetë grimcave”, tha prof. Hofmann. Shkencëtari citoi gjithashtu rezultatet e një studimi të vitit 2020 – një nga aditivët e përdorur në prodhimin e gomave çon në vdekjen e peshqve në lumenj. Për më tepër, elementët e dëmshëm shpesh përfundojnë në tavolinat tona – bimët i thithin ato si një sfungjer.
Luzian Hammerle, një nga bashkëpunëtorët e Prof. Hofmann, kreu një eksperiment interesant. Sallatës që rritet në vazo, ai i shtoi katër përbërës me struktura të ndryshme kimike, të cilat përdoren në prodhimin e gomave. Pas tre javësh, ai kontrolloi se si bimët reaguan ndaj kimikateve. Doli se gjethet e tyre përmbanin sasi mjaft të mëdha të tre prej katër substancave. Niveli i tyre ndryshonte në varësi të tokës në të cilën rriteshin bimët.
Shkencëtarët duan që qeveritë të ndërmarrin veprime për të kufizuar aditivët toksikë të përdorur në prodhimin e gomave. Edhe pse ende mungojnë kërkimet dhe të dhënat e detajuara mbi dëmshmërinë e komponimeve dhe ndikimin e tyre në shëndetin e njeriut (siç kujton Prof. Hofmann, dhjetë vjet më parë, kur ai dhe grupi i tij filluan të studionin dëmtimin e grimcave nga gomat, u kthye se pothuajse askush nuk ka pasur më parë analiza të ngjashme), prania e tyre në ushqim dhe në mjedis është alarmante.
Sipas mendimit të tyre, prodhuesit duhet të përdorin vetëm substanca jo toksike dhe të fokusohen në rritjen e jetëgjatësisë së gomave në mënyrë që ato të konsumohen sa më ngadalë, natyrisht, pa kompromentuar karakteristikat e drejtimit.
Një mënyrë tjetër për të reduktuar ndikimin negativ të pluhurit në goma do të ishte përdorimi i filtrave shtesë në vetura për ta kapur atë, si dhe ndërtimi i rezervuarëve për të mbajtur ujin e ndotur nga rrugët.
Më pas do të pastrohet siç duhet dhe komponimet toksike do të neutralizohen. Një zgjidhje e tillë tashmë po përdoret në Britaninë e Madhe. Sigurisht, sipas studiuesve, duhet të zvogëlohet edhe numri i makinave në rrugë dhe fokusi të jetë zhvillimi i transportit publik. Nëse politikanët nuk bëjnë asgjë, problemi do të rritet, thotë shkencëtari. Të dhënat e tregut nuk gënjejnë. Shitjet e veturave po rriten, po ashtu edhe kërkesa për goma.
