Poezi nga: Victor Hugo
Përktheu: Alfred Kola
O gra! Jeni ju që mbani në duart flori
Të ardhmen e ëmbël të popujve dhe fatet.
Jeni ju që në zemrën plot butësi,
Lindni dashurinë, harresën dhe paqen.
Balsami për shpirtrat e dërrmuar, në sy,
Qetëson dhimbjet, dhe lotët përthan,
Dhe në hijen e netëve, ndriçoni si yll,
Tek sillni frymë lulesh në zemrat katran.
Jeta pa ju do ish mjegull e ftohtësi,
Pa ngrohtësi, pa ëndrra do ishte bota.
Pas natës së errët, jeni agimi, mrekulli,
Shkëlqimi i shpresës, flaka në zemrat tona.
