Natën e zgjedhjeve, Donald Trump përsëriti frazën: “Premtimet e bëra, premtimet e mbajtura”, shkruan BBC.
Tani, republikanët kanë marrë zyrtarisht kontrollin e Kongresit dhe “premtimet” e tij janë shumë më të lehta për t’u mbajtur, transmeton Telegrafi.
Në gjuhën politike të Uashingtonit, quhet “një trifecta qeverisëse”, kur partia e presidentit kontrollon gjithashtu të dy dhomat e Kongresit – Dhomën e Përfaqësuesve dhe Senatin.
Ky kontroll është ai që ka tani Partia Republikane e Donald Trump.
Kontrolli nga një parti ishte dikur i zakonshëm, por në dekadat e fundit ai është bërë më i rrallë dhe më i shkurtër. Shpesh, partia në pushtet humb vendet kur zgjedhjet afatmesme të kongresit zhvillohen rreth dy vjet më vonë.
Si Trump ashtu edhe Joe Biden shijuan ‘trifecta’ për dy vitet e tyre të para në Shtëpinë e Bardhë, por ata gjithashtu panë se të kesh një kontroll të tillë nuk është garanci që një president mund të arrijë rrugën e tij.
Por me disa anëtarë të partisë së tij që rezistuan ndaj ngjitjes së tij të befasishme në krye në 2016, ai luftoi me qëllime të tjera.
Plani i tij për të shfuqizuar Aktin e Kujdesit të Përballueshëm (i njohur si Obamacare) dështoi kur një senator nga partia e tij, John McCain, refuzoi të votonte për të. Ai gjithashtu nuk arriti të miratojë një projektligj për infrastrukturën siç kishte premtuar.
Në dy vitet e tij të para, kur demokratët kontrolluan Dhomën e Përfaqësuesve dhe Senatin, Biden ia doli të miratonte planin e shpëtimit amerikan, Aktin e Investimeve dhe Punëve dhe Aktin e Shkencës. Por atij, gjithashtu, iu desh të zvogëlonte ndjeshëm planet e tij të shpenzimeve dhe investimeve – të shpallura si paketa “ndërtoni më mirë” – pas kundërshtimit nga një prej senatorëve të tij.
Edhe me një shumicë në Senat këtë herë, Trump nuk do të ketë 60 vendet magjike që do ta lejonin atë të kapërcejë përpjekjet e opozitës për të vonuar legjislacionin.
Dhe të mërkurën, republikanët në Senat zgjodhën John Thune si udhëheqësin e tyre të shumicës ndaj Rick Scott të Floridës, favorit të qartë në kampin Trump, në një shenjë që disa ligjvënës mund të ripohojnë pavarësinë e tyre (Trump nuk e miratoi zyrtarisht Scott).
Avantazhi i pushtetit i Trump mund të jetë kyç në përmbushjen e premtimeve të tij të mëdha, si deportimi më i madh i emigrantëve në histori, tarifat gjithëpërfshirëse për importet e huaja dhe kthimi i mbrojtjes mjedisore.
Përdorimi i legjislacionit për të arritur këto qëllime do t’i bëjë planet e tilla shumë më të vështira për t’u përmbysur në gjykata – diçka nga e cila u rrënua Donald Trump në mandatin e tij të parë, kur ai përdori gjerësisht urdhrat ekzekutivë që kundërshtoheshin rregullisht dhe shpesh me sukses.
Peizazhi gjyqësor gjithashtu ka ndryshuar në favor të Trump.
Arritja e nënshkrimit të mandatit të tij të parë ishte vendosja e tre konservatorëve në Gjykatën e Lartë – duke çimentuar një shumicë prej dy të tretash për dekadat e ardhshme.
Shumica e republikanëve kanë në Senat gjithashtu një avantazh kyç.
Trump do të jetë në gjendje që të miratojë më lehtë kandidatët e tij për postet e administratës, diçka me të cilën ai luftoi në vitin 2017, kur rezistenca e brendshme ndaj tij në Partinë Republikane ishte ende e rëndësishme.
E gjithë kjo parashikon dy vitet e ardhshme të zënë dhe ndoshta të trazuar. Por, siç tregon historia e fundit, ato nuk zgjasin aq gjatë. Administrata e ardhshme do të dëshirojë të bëjë një lëvizje përpara.
