Ish-presidenti amerikan George W. Bush ishte i etur për të rrëzuar Sadam Huseinin, nga frika se ai mund të orkestronte një përsëritje të sulmeve terroriste të 11 shtatorit, zbulojnë të dhënat e deklasifikuara së fundmi.
Komentet private të ish-presidentit të SHBA-së në muajt para pushtimit të Irakut në vitin 2003 nënvizuan angazhimin e tij për të “pastruar (botën) nga keqbërësit”, sipas ambasadorit të Mbretërisë së Bashkuar në Uashington.
Sir Christopher Meyer tha se amerikanët i besonin gjerësisht vendimmarrjes së presidentit Bush për politikën e jashtme, edhe nëse, në fund të vitit 2002, publiku “nuk ishte i etur të shkonte në luftë me Sadamin”.
Dokumentet e lëshuara në Arkivat Kombëtare në Kew lënë të kuptohet ngurrimi fillestar i Tony Blair, për të pushtuar Irakun në bazë të pretendimit të tiranit irakian Husein se ai kishte shkatërruar armët e shkatërrimit në masë të tij.
Dhe Ministria e Mbrojtjes paralajmëroi gjithashtu se do të kishte “nivele të konsiderueshme të dhunës së brendshme”, pas çdo pushtimi, transmeton Telegrafi.
Mbretëria e Bashkuar iu bashkua pushtimit të Irakut të udhëhequr nga SHBA-të në vitin 2003, duke çuar në rrëzimin e Huseinit, me imazhe të paharrueshme të irakianëve të gëzuar që rrëzuan një statujë të ish-presidentit të tyre të rrëzuar në Bagdad.
Por një hetim i udhëhequr nga Sir John Chilcott më vonë zbuloi se argumenti i Blair për pushtim, nuk ishte i justifikuar dhe se Huseini nuk përbënte ndonjë kërcënim të menjëhershëm.
Blair qëndroi pranë vendimit për të shkuar në luftë – të cilin shumë e perceptojnë se e ka njollosur trashëgiminë e tij moderniste – por kërkoi falje për gabimet e bëra.
Dokumentet e publikuara së fundmi tregojnë se Sir Christopher, njeriu i Mbretërisë së Bashkuar në Uashington, i tha Downing Street në dhjetor 2002 për qëllimet e presidentit Bush – dhe filozofinë e tij binare të së mirës dhe së keqes.
Ai shkroi në një njoftim të fundvitit: “Nëse Bush vendos të pushtojë Irakun në vitin 2003, siç duket gjithnjë e më shumë e mundshme, kjo do ta bëjë ose do ta shkatërrojë presidencën e tij”.
“Shumica e impulsit për rrëzimin e Sadam Huseinit vjen nga vetë Bush. Më shumë se çdo gjë tjetër, ai i frikësohet një sulmi tjetër katastrofik terrorist ndaj atdheut, veçanërisht një me lidhje me Irakun”, shtoi ai.
“Pikëpamja e tij për botën është manikeane. Ai e sheh misionin e tij si çlirimin e saj nga keqbërësit”, theksoi Sir Christopher.
Dosjet zbulojnë gjithashtu se si Blair kishte udhëtuar në Camp David në janar 2003, për t’i kërkuar presidentit Bush të linte më shumë kohë për punë diplomatike.
Por Sir Christopher paralajmëroi se ishte bërë “politikisht e pamundur” të tërhiqeshe nga lufta në këtë fazë nëse Hussein nuk dorëzohej.
